سپس بخت النصر متوجّه بابل شد و در آنجا شهرى ساخت و آنجا به حكومت پرداخت و چاهى را حفر نمود و دانيال نبى را در آن انداخت و همراه او شير مادّه‌اى را در چاه انداخت و آن حيوان از گل و لاى چاه تغذيه مىكرد و دانيال نبى ( ع ) شير آن حيوان را مىآشاميد و مدّتى در آنجا زنده ماند . سپس خداوند به پيامبرى كه در بيت المقدس بود وحى نمود ، تا براى دانيال غذا و نوشيدنى ببرد و به او سلام برساند و خداوند آن پيامبر را به جايگاه او در چاه بابل هدايت نمود . آن پيامبر در كنار آن چاه آمد و گفت : اى دانيال ، دانيال با صداى گرفته و عجيبى لبيك گفت ، آن پيامبر گفت : پروردگارت به تو سلام مىرساند و مرا با غذا و نوشيدنى بسوى تو فرستاده و سپس آنها را با دلو براى دانيال فرستاد ، پس دانيال شروع به سپاس و حمد الهى نمود و گفت : سپاس خدايى را كه كسانى را كه او را ياد كنند فراموش نمىكند ، سپاس خدايى را كه دعاكنندهء خود را نااميد نمىكند ، سپاس خدايى كه هر كس را بر او توكّل كند كفايت مىكند ، سپاس خدايى كه هر كس به او اعتماد كند ، او را به ديگرى محوّل نمىنمايد ، سپاس خدايى را كه احسان را با احسان جزا ميدهد ، سپاس خدايى كه جزاى صبر را با نجات مىدهد و سپاس خدايى كه هنگام گرفتارى مشكلات ما را بر طرف مىكند ، سپاس خدايى را كه تا آخرين مرحلهء نااميدى به او اعتماد داريم ، سپاس خدايى را كه در هنگام بدگمانى به اعمال خود ، فقط اميد ما به اوست . پس امام صادق ( ع ) فرمود : بخت النصر در خواب ديد سرش از جنس آهن و دو پايش از جنس مس و سينه‌اش از طلاست . پس منجّمين را فرا خواند و خواب خود را تعريف كرد ، امّا آنها از تعبير آن عاجز شدند ، بخت النصر گفت : من به شما حقوق و روزى مىدهم كه خواب مرا تعبير كنيد ، حال مىگوييد ، نمىتوانيد ، پس دستور داد همهء آنها را به قتل برساند ، بعضى از اطرافيانش گفتند : اگر كسى باشد كه تعبير اين خواب را بداند فقط دانيال است كه او را در چاه زندانى كرده‌اى و تا آنجا كه ما مىدانيم شير مادّه به او حمله نكرده ، بلكه از شير خود او را غذا مىدهد ، پس بخت النصر دستور داد دانيال را به نزد او بياورند ، و سپس از او پرسيد : من در خواب چه ديده‌ام ؟ ! دانيال خواب او را بدرستى تعريف كرد ، سپس بخت النصر تعبير خواب را از دانيال